Uboga staruszka

Uboga staruszka, samotna i schorowana

Zapomniana przez rodzinę, opuszczona i osamotniona

W jej mieszkaniu panuje chłód i ciemność

Próżno szukać tu radości i uśmiechu na twarzy

Codziennie cierpi z głodu, bo nie ma za co kupić jedzenia

Jej skromne oszczędności dawno już się skończyły

Nikt nie odwiedza jej, nikt nie pyta o jej samopoczucie

Ona sama musi walczyć o przetrwanie, o każdy kolejny dzień

Lecz mimo trudu i biedy, ta staruszka nie traci nadziei

Wierzy, że kiedyś ktoś ją odnajdzie i zapamięta

Że nie jest sama w swoim cierpieniu i samotności

I że ktoś pomoże jej przetrwać jeszcze jeden dzień