Na starym cmentarzu

Na starym cmentarzu szumią stare drzewa

Gdzie zmarli spoczywają w wiecznym spokoju

Ich dusze odchodzą, a wiatr współczując  powiewa

Marmurowe nagrobki brudne i szare milczą wiecznie

Dawno zapomniane już przez wszystkich ludzi

Opowieści o życiu także zgasły już dawno

Tylko kwiaty w kolorze tęczy jeszcze żyją

W krainie, gdzie sen jest wiecznym znojem

W ciszy starych drzew szeptane są tajemnice

Przeszłości czasów, kiedy ciemność była bliższa

I patrząc na te niezliczone, zapominane  mogiły

Zastanawiam się co w ludzkości przeminie, a co zostanie

Bo na starym cmentarzu czas jakby się zatrzymał

Jest stały, jak ta ziemia i te nagrobki stojące

Świat idzie naprzód, a tu ciągle ta grobowa cisza

Nasza przemijalność w wieczności się jednak kryje