Opowieści duchów

Jest północ, godzina duchów

Siedzę w ciemnym pokoju

Przy blasku ognia z kominka

Cisza panuje, jakieś złudzenie

Mój umysł skupiony jest na niczym

W tle tylko huk wiatru za oknem

Czuje jak duchy przeszłości przychodzą

W ciemnościach ukryte snują się

By opowiedzieć swoje stare historie

W  suficie, ścianach i pod podłogą

Słychać ich kroki i szepty

Czuć ich obecność, choć nie widać ich twarzy

Niektóre mówią, że szukają spokoju

Inne, że chcą zemsty za dawne krzywdy

Jedno jest pewne,  są straszne i tajemnicze

I nigdy nie wiadomo, co w nocy przyniosą