Ostatnia wataha wilków

Wśród mgieł i ciemności, wataha wilków biegnie

Ich sylwetki mroczne są i pełne dzikiej energii

Ostatni raz na polanie razem się zatrzymują

Słuchając wiatru, który im przyszłość wróży

Zwierzęta te, w swoim naturalnym środowisku

Żyły wolne przez wieki w zgodzie z naturą

Lecz nadszedł czas, że  przyszedł człowiek by złapać je

Złapać i zabić bez żadnego powodu, żadnej przyczyny

Wilki nie chciały dać się schwytać i mogły tylko uciekać

Przez wiele dni i nocy walczyły z przeciwnościami losu

Lecz ostatecznie, ich liczba stopniała prawie do zera

Człowiek to bandyta, zaraza i zwykły morderca

Wilki już nie biegają swobodnie wśród mgieł i ciemności

Ich duch wciąż jednak żyje chociaż ukryty jest wśród gór i lasów

Bo Wilki zawsze będą wolne jak wiatr i niebo nad nami