Uwięzieni w klatkach

Ludzie zamknięci są w klatkach

Bez wolności, bez powietrza

To nie dom, to dziura, miejsce beznadziejne

Gdzie człowiek nie może swobodnie oddychać

Projektanci i architekci, którzy tworzą tę rzeczywistość

To banda kretynów, idioci którzy nas okłamują

Mieszkanie o powierzchni zaledwie 50 metrów kwadratowych

To hańba dla naszej rasy, krzywda dla naszej duszy

Nie możemy swobodnie poruszać się pomiędzy pokojami

Bez wolności, bez możliwości oddychania

Jesteśmy zamknięci, jak zwierzęta w klatkach

Nie jesteśmy już ludźmi, tylko bezdusznymi ciałami

Nasze serca pękają, nasze dusze cierpią

W tych ciasnych klatkach nie ma już nadziei

Nie ma miejsca na marzenia, na radość, na miłość

Tylko ciasne ściany i beznadziejny krajobraz

Czas na zmianę, czas na wyzwolenie

Ale niestety nie ma już szansy na odzyskanie wolności

Człowiek jest głupi i za szybko się poddaje

Nie  walczy o swoje prawa, o własne marzenia

Nie walczy o godne  miejsce na ziemi

Gdzie będzie mógł swobodnie oddychać