Fatamorgana

Moje życie jest czasem jak fatamorgana

Jak iluzja piękna, która mnie zwodzi

Jak mara, która prowadzi mnie w labirynt

I pozostawia bez sił i bez nadziei

Gdy  patrzę w jej głębię dostrzegam prawdę

Która kryje się za nią i uświadamiam sobie

Że to tylko iluzja, która przemija jak mgła z rana

I wtedy wolny jestem by iść dalej

Aby szukać prawdy, która mnie prowadzi

I żeby nie dać się zwieść mojemu życiu

Tylko iść przez nie z otwartymi oczami