W labiryncie myśli

Nie rozumiem jej wyrazu twarzy, grymasu dziwnego

Kiedy patrzy przez okno gdzieś w dal

Jakby nagle odpłynęła w zapominanie

I nawet gdy łzy spływają po jej policzkach

Uśmiecha się i bawi

Czego tak naprawdę szuka w dali

Czyżby ukrytych przede mną  tajemnic

Jej myśli są jak labirynt

Pełen zakrętów i różnych zagadek

Nie wiem, czy kiedykolwiek je poznam

Czy zrozumiem jej skrywane pragnienia

Ale nawet gdy  tajemnicza jest i dziwna

Jej urok i piękno nie pozwala mi długo się zastanawiać

Patrzę więc na nią z zachwytem

Nawet kiedy odpływa w dal, zapomniana