Bagno

W sennym krajobrazie zielonych łąk

Gdzie na wietrze kołyszą się trawy

Znajduje się złowrogie bagno

Które bulgocze i słyszy wciąż szumy

W jego otchłani woda jest czarna

Pełna niepewności, tajemnic i cudów

Zaślepiona i  uwięziona jakby w kajdanach

Od wieków już tam odpoczywa

Wokół niej drzewa, zielone, polany i łąki

Ukrywają w sobie dziką przyrodę

Ptaki radośnie  śpiewają i kumkają żaby

Zapominając o ludzkiej obecności

Bagno to królestwo dla potępionych

Którzy na zawsze w nim  pozostaną

Jest to miejsce, gdzie czarodzieje

Swoje straszne tajemnice skrywają

A gdy dzień się kończy i noc już nadchodzi

Bagno roztacza swe urokliwe piękno

Wtedy zaczyna się tu prawdziwe życie

A ludzkie problemy stają się naprawdę małe