Dziki

W Markuskowym lesie dzików watahy

Wędrują swobodnie, wzdłuż i wszerz

To ich dom, ich wolna przestrzeń

Ludzie wchodzą tam rzadko

Często z zaciekawieniem i strachem

Dzikie zwierzęta są wolne i naprawdę dzikie

Żerują w nocy, w dzień ukrywają się

Ich przechadzki w lesie to piękna symfonia

W rytmie liści, w deszczu i słońcu

Jak nieodkryte dzieła sztuki, piękne

Lecz dla ludzi te dzikie przechadzki

To zawsze strach i niepokój w sercach

Bo watahy w lesie, to niebezpieczeństwo dla tych

Którzy nie wiedzą, jak z nimi się obchodzić

Bo to nie ich teren, to teren dzikich zwierząt

One były tam zawsze, zanim ludzie przybyli

Dlatego trzeba pamiętać, że to ich wolna przestrzeń

Powinny żyć i wędrować wolno i bez strachu

Po swoim terenie bez przeszkód i ograniczeń