Uzasadnione obawy

W ciszy nocy, gdy myśli wędrują swobodnie

Obawy jak cienie wokół duszy mojej snują się godnie

Ich istnienie, jak echo w głębinach umysłu tkwi

Uzasadnione obawy, jak nieznany szept w sercu brzmi

Czy droga, którą wybrałem, jest właściwa i pewna?

Czy wiatr nie zepchnie mnie w przepaść niemądrego, jak burza?

Wątpliwości oplatają moje myśli, jak wężowe warkocze

Uzasadnione obawy, które serce gryzą jak żarłoczne gołębie

Zmęczone dusze noszą balast lęków niezgłębionych

Obawy o przyszłość, o to, co w jej łonie się skrywa

Czy śmiałość nie doprowadzi mnie do krawędzi rozpaczy?

Czy mądrość nie przekuje mnie w okowy niewoli?

Jednak w tym oceanie niepokoju wciąż płynę

Uzasadnione obawy, mimo wszystko - zwyciężę

Bo lęk w sercu może być drogowskazem ku mądrości

Obawy kierują ku ostrożności i rozwadze służą jako przestroga

Tak więc przyjmuję te obawy, lecz nie poddaję się ich władzy

Odkrywam odwagę w obliczu nieznanej przyszłości

Wielką mocą jest zdolność do stawienia czoła tym lękom

Uzasadnione obawy niech nie zagłuszają mojego pragnienia

Bo choć w sercu grzęzną czasem, jak w bagnie ciężkiej ziemi

Uzasadnione obawy dają siłę do walki na ziemskim padole

Tak, trwam na tej drodze, odważnie, mimo wątpliwości

Za uzasadnionymi obawami czai się siła wewnętrzna i niepojęta

Więc niech te moje wiersze staną się murem przeciw obawom

Niech wzmacniają wiarę, nadzieję w przyszłość spokojną

Bo życie to labirynt pełen tajemnic i pytań

Uzasadnione obawy niech prowadzą mnie

Do prawdy i do odkrycia prawdziwych odpowiedzi