Są ludzie, w których jest dobro

 

Są ludzie, w których jest dobro

Są ludzie, w których jest dobro

Nie głośne, nie wystawne

Lecz ciche jak poranna rosa na liściu

Którego nikt nie zauważa

Oni nie leczą świata fanfarami

Tylko podają dłoń, gdy ktoś upada

Słuchają, gdy głos drży

I nie pytają o zapłatę

W ich oczach nie ma blasku reflektorów

Tylko ciepło zwykłego dnia

Jak chleb świeżo wyjęty z pieca

Jak okno otwarte gdy pada deszcz

Nie noszą dobra na sztandarach

Ono po prostu w nich mieszka

W śmiechu dziecka, które karmią

W milczeniu, kiedy nikogo nie osądzają

Są ludzie, w których jest dobro

I dzięki nim świat jeszcze oddycha

Jeszcze wierzy

Że jutro może być trochę jaśniejsze