Noc

Noc taka ciemna, zimna, straszna

Mroczna i jakaś złowroga

W mroku skrywa tajemnicze znaki

Głucha cisza jej towarzyszy

I otula ją mroźny płaszcz

Wiatr w gęstwinie drzew za oknem szeleści

I wieje, aż ciarki przechodzą po ciele

Gwiazdy mrugają, jak magiczne oczy

Księżyc zaś blady, jak uśmiech bez duszy

A niebo to ocean, na którym falują mgły

Ta ciemność to otchłań, na której mienią się fale

Ta ciemność to bezmiar, gdzie szepczą duchy

Noc jest taka straszna, zimna i mroczna

I skrywa w sobie tajemnicę, magię i czar

Niepewność, która budzi lęk, otępienie i strach

Pragnienie wielkie ujrzenia światła dnia

Które narasta i staje się prawdziwą żądzą

Ratunkiem, zbawieniem i jawną odsieczą

Bo ciemność zaciska swoje potężne szpony

Noc w samotności wcale nie jest przyjemna

Człowiek staje się smutny i zapomniany

Całkiem bezbronny i podatny na zło najgorsze