Pragnienie

Pragnienie, to namiętność w duszy tkwiąca

Siła, która serce w dłoni trzyma jak władca

Krzepi marzenia i nadzieje podtrzymuje

W piersi rozpala ogień, gdy życie burza nęka

Pragnienie jest jak strumień, który w duszy płynie

Głęboko, jak korzenie w ziemi się ukrywa

Tęsknota do spełnienia, do odnalezienia celu

Tli się jasnym płomieniem, niezłomną iskrą sił

Pragnienie jest jak gwiazda, na nocnym niebie lśni

Ukryte w zakamarkach serca, oddechem drży

Snuje się wokół myśli i marzenia podjudza

Przyciągając siłą do celu, ku niebiańskiej przestrzeni

Pragnienie, to płomień w piersiach płonący

Dążenie do lepszego jutra, spełnienia niezmiernego

Kiedy je odczuwamy, to serce unosi się w powietrzu

I można poczuć, że życie ma sens, że warto z nim być w grze

Pragnienie, to muzyka, która duszę budzi ze snu

Bicie serca i oddech, który w harmonii gra z sumieniem

Pragnienie potrafi prowadzić na nieznane ścieżki

Gdzie można odnaleźć szczęście i spełnienie

Pragnienie powinno zawsze płonąć jasno i gorąco

Jako iskra niezgasła, która w sercach się pojawia

Powinno  inspirować i  dodawać odwagi

Aby osiągać wszelkie  cele i  spełniać marzenia każdego dnia