W mroku ukryta magia i moc

W mroku czarnej nocy skrywa się tajemnica

Gdzie światło zanika, a cienie żywią się ciszą

To przestrzeń pełna niewidzialnych obliczy

Gdzie rozum gubi się w nieznanych opowieściach

Mrok jak płaszcz owija całą rzeczywistość

Włada nad światem, budzi lęki i złość

Jest jak czarodziej, który gra na emocjach

Wzbudza  ogromny strach i dreszcze wibracji

W jego objęciach zagubione sny śpią

Nadzieje gasną, gdy gwiazdy i blask księżyca się traci

Jednak wraz z mrokiem przychodzi też spokój

Kiedy cisza zaprasza do wewnętrznej rozmowy

W nim odnaleźć można siłę i refleksję

Wniknąć można głębiej we własną egzystencję

Mrok ukrywa skarby i zaczarowane miejsca

W których odnaleźć można swoje tajemnice i znajome twarze

Pod powiekami zaklęte są przeróżne marzenia

W mroku dusza rozwija swoje skrzydła

W ciemnościach odkryć można własne istnienie

Przemierzając bezgraniczną przestrzeń wewnętrzną

Ja od dawna nie boję się mroku

Bo to nieprawda, że w nim tylko lęki i złe zjawiska

To tam ukryta jest właśnie magia, potęga i siła umysłu

By we wnętrzu rozkwitać mogła jak kwiaty na łące

Mrok jest moim przewodnikiem w nocnym tańcu

Podążając za nim, odkrywam sens i znaczenie

Bo tam, gdzie skończone, tam zaczyna się nowe

W mroku odsłaniam prawdę i prawdziwe powołanie