Dno codzienności

 

Dno codzienności

Obserwując świat…

Ten dookoła mnie

Zauważyłem

Że coraz więcej jest ludzi

Którzy poza ciężką pracą

Za marne pieniądze

Mają w życiu tylko trzy główne cele

Po pierwsze  musza napełnić brzuch byle czym

Po drugie  musza upić się do nieprzytomności

Po trzecie ważne jest dla nich aby wypróżnić się każdego  dnia

Ale…

Czasem, dla odmiany

Pragną spełnić jakieś marzenie

I trochę się rozerwać

Wtedy dadzą komuś po mordzie

Coś ukradną

Wszczną  awanturę bez powodu

Aby pokazać kto tu rządzi

Poza tym nie mają żadnych zainteresowań

Żadnej pasji, marzeń

Żadnych pragnień

Nie czytają książek, gazet

Nie interesują ich filmy

A  mecz w telewizji oglądają

Bo tak wypada

Bo taka moda

W ich głowach nie rodzą się żadne myśli

Bo przecież mogłyby ich przypadkiem zaboleć

Świat jest dla nich zbyt duży

Więc zamykają go do rozmiaru butelki

I paczki śmierdzących papierosów

Mądrość, logika, inteligencja

Jest dla nich jest zbyt trudna

Więc zastępują ją krzykiem

Przekleństwami

I pięścią

A sens życia?

Oczywiście mają

Zaczyna się każdego dnia

Od kanapki z tanią kiełbasą

Oszukanego bigosu lub cienkiej fasolki po bretońsku

Najtańszych papierosów

A kończy każdego wieczora

Pod stołem w barze

Na wycieraczce pod drzwiami

Lub w Izbie Wytrzeźwień

Czy ci ludzie są szczęśliwi i spełnieni?

Oczywiście

Każdy z nich jest szczęśliwy i spełniony

Kiedy ma pełny brzuch

Jest napruty

Brudny

Śmierdzący

I nie rozumie co się do niego mówi

I tak w kółko życie ich się toczy

Bo przecież nie każdy

Musi męczyć się

Czymś tak zbędnym

I niedorzecznym

Jak ambicjami

Aspiracjami

Poczuciem własnej godności

Czy szacunkiem do siebie samego