Ludzie bez dupy

 

Ludzie bez dupy

Na placu od rana stoi ogromna delegacja
Naród bez dupy. To całkiem nowa formacja
Stoją wyprostowani, poważni, skupieni
Oni siedzieć nie mogą bo są tak ulepieni

W tramwaju kiwają się jak świeże banany
Gdy ktoś do nich mówi: Usiądźcie! Są oburzeni
My? Siadać? Broń Boże! To przecież nie dla ludzi
Bo kto raz przysiądzie, to żeby wstać nieźle musi się natrudzić

Krzesła w ministerstwach płaczą z rozpaczy
O stołki polityczne też nikt nie zahaczy
Bo choć stołków jest mnóstwo i są jak miękkie puchy
Nie ma kto usiąść bo  brak im porządnej poduchy

Kiedy ktoś krzyknie: To wszystko takie dziwne
Lecz ci bez dupy nie zgodzą się bo to ludziska naiwne
Im łatwo tak kiwać się w lewo i prawo
Gdy nie siedzieli na dupie już dawno

Wiatr tylko hula po pustych spodniach
I śmieje się głośno z ludzi bez dupy
Bo gdy człowiek zbyt często przed władzą się kłania
To dupa nie potrzebna mu jest nawet do srania

A morał tej bajki jest prosty i głupi
Nie zostań człowiekiem zupełnie bez dupy
Bo kto jej pilnuje ten usiądzie czasem
A kto ją utracił ten po dupie nie dostanie nawet pasem

Bo są ludzie słabi
Którzy bez kręgosłupa chodzą
Uginają się przy pierwszym wietrze
Nie mają własnego zdania, ale z tym się godzą

Lecz gorsi od nich bywają bez dupy łamagi
Którzy nie mają nawet odrobiny odwagi
Bo żeby mieć szacunek do siebie samego
Bo trzeba mieć i kręgosłup i dupę kolego