Zboże już nie rośnie jak kiedyś

Zboże już nie rośnie jak kiedyś bywało

Gdzie pola piękne, złociste i płodne były

Bo pola są teraz nijakie i zupełnie jałowe

A deszcze, te życiodajne  rzadko spadają

I słońce pali ziemię, która tylko cierpi

Gdzie kiedyś rosły bujne kłosy

Teraz tylko pył i pustka się wznosi

Z nieba kwas tylko i brudna breja na ziemie spada

Ale to nie natura dała znać nam o sobie

To człowiek bezmyślny i głupi zniszczył wszystko

Wpływając na środowisko faunę i florę

Nie potrafimy dbać o nasze ziemie i ich dary

Zboże już nie rośnie jak kiedyś bywało

I jeśli się nie ockniemy, nie zmienimy postepowania

To nie będzie już żadnej  nadziei

Że będą kwitły jak dawniej pola i łąki

Że będziemy słyszeć  radosny śpiew ptaków

Kumkanie żab i brzmienie świerszczy wieczorem

Że zboże będzie rosnąć jak za dawnych czasów

Z kłosami, w których ziarno jest zdrowe i życiodajne