Pamiętam o dobrych duszach, które odeszły

 

Pamiętam o dobrych duszach, które odeszły

Jak gwiazdy na niebie, które na zawsze zagasły

W ich sercach płonęło ciepło jak słońca blask

Wnosząc do mojego świata miłość z każdym tchnieniem

Były jak kwiaty, rozkwitające na łące

Rozsiewały dobroć, radość i nadzieję

Ich uśmiech był jak promień słońca

Który wstawał każdego dnia nad ranem

Światłem oświetlał drogi, skrywając smutek w cieniu

Pamiętam o ich słowach, pełnych mądrości i wiary

Które wnosiły siłę w chwilach rozpaczy i zmartwienia

Były jak opowieści, które budziły marzenia

I chociaż odeszły, w moim sercu trwają na wieki

Ich dobroć otaczała mnie jak miękki szal

Muszę chronić ich płomień, by nie zagasł w mojej duszy

Niech ich pamięć będzie inspiracją dla mnie

Abym wciąż kroczył drogą miłości i dobra

Pamiętam o dobrych duszach, które odeszły

Ale ich dziedzictwo na zawsze we mnie zostanie